Bizim dünyamızın en önemli hikayesinin başlangıcı 04.05.2011 saat 11:27

Dünyanın belki en zor mesleği anne olmak. İmkansızlıklarla örülü olmasa bile bir çocuğa sahip olma hikayemiz umudun bittiği gün doğdu. Hani birşeylerden vazgeçtiğiniz anda bir umut doğar ya öyle bir hikayeydi benim hikayem.. Saat 11.27 sıralarında doğan 38+2’lik bir bebektin. İşime çok düşkün bir insan olarak resmiyette izinli olup evden çalışarak iş yetiştirmeye çalıştığım bir gecenin sabahıydı. Aslında iyiki gece yarısından sonra yemek yememişim çok acıkmış olmama rağmen. Sabah senin geleceğini bilmeden işe gidecektim. Ben son iki haftamı evde ayaklarımı uzatıp dinlenmeyi beklerken aslında hikayemiz çoktan başlamış bebeğim…

04.05.2011 sabahı 9 sıralarıydı. Baban yeni çıkmıştı ki işe gitmek için, geri çağırmıştım onu. Aslında en büyük heyecanımdı nasıl geleceğini bilememek… Yağmurlu bir günde su dolu keseni yırtarak ben geliyorum dedin bize..

Kendimi hastanede buldum. Yağmur yağarken dışarda hiç bitmeyecek gibi gelen yolun sonunda nihayet geliyordun. Uyandığımda ilk sorduğum şey “bebeğim iyimi?” cümlesiydi.

Hikayen ve hikayemiz böyle başladı… Anne baba olarak bizi seçtin. En güzel hikayeler seninle yazılsın.. Hep bizim kahramanımızsın… Çınarımızsın.. İsmin gibi uzun ve sağlıklı ol.. ayakların yere sağlam bassın aynı çınarın köklerinin toprağı kucakladığı gibi.

Doğduğun gün bizim için senin hikayen başladı ama senin dışında olanları bilmem için, o günün hikayeleri hazır. Bizim için dünyanın en önemli hikayesi başlarken, kimbilir bizim dışımızda neler oluyor bilmemi istedik… Hayat duramadan devam ederken bize katacaklarınla mutlu olmayı seveceğimiz güzel günlerin dileğiyle….